UAC — United Astrology Conference in Chicago,

2 september 2026
Ik vlieg met de tijd mee naar Chicago. We vertrekken om 13 uur uit Amsterdam en acht uur later komen we om 15 uur aan. De hete zomer is maar net voorbij en het voelt bijna alsof ik weer naar school ga: met een schone rugtas, pennen, een leeg bloknoot en computer, een programma én een verse folder om We Are Stardust internationaal te communiceren, dus in het Engels. Omdat we toch met vertalingen bezig waren hebben mijn collega Zilfer de Boer en ik meteen ook maar even de Stardust website vertaald want wie leest nu Nederlands ?
Een van mijn eerste leermeesters in het vak en ondertussen vriend, Adrie van der Ven, vertelde me in Oldenzaal nog dat het niveau van de Nederlandse astrologie echt hoog is. We hebben in ons kleine land verschillende scholen, technieken en methoden met ieder hun eigen stijl, dus voor inspiratie hoef je eigenlijk niet eens naar het buitenland.

Maar onze bestemming is UAC — United Astrology Conference in Chicago, de grootste internationale astrologische conferentie ter wereld. Meer dan 1.500 astrologen, ruim 180 sprekers en honderden lezingen, workshops en bijeenkomsten in een kleine week.
Ik wil er een soort verslag of reportage van maken, zodat je er ook een beetje bij kunt zijn. Op het moment van schrijven weet ik zelf nog niet wat er komen gaat.
Wel hebben mijn geliefde Ted en ik vlak voor het opstijgen onze agenda’s naast elkaar gelegd om te kijken wie waarheen gaat. Ted heeft als gastheer van de Stardust Salons en hoofdsponsor van Stardust Channel inmiddels tientallen astrologen thuis ontvangen en reisde als co-producent van Dramayama meerdere malen mee op astrologische pelgrimstochten in Tamil Nadu en Guatemala. Van huis uit is hij registeraccountant met veel kennis van internationale financiën, dus de financiële, economische en politieke astrologie zijn voor hem extra interessant — hij heeft daar tenminste zijn eigen referenties en parameters bij.
Ik kijk in eerste instantie natuurlijk ook naar de astrologische dames: Julija Simas; Agent 12 van C*I*A,  Lynn Bell, die ik in 1999 al filmde en een paar jaar geleden in Oxford weer ontmoette, Kelly Hunter, eveneens een bekende uit 1999, en onze Amsterdamse Faye Blake.
Maar daar blijft het niet bij. Astrocartografie, mythologie, Lilith, geschiedenis, psychotherapie, evolutionaire astrologie, magie, medische en financiële astrologie, klassieke en Hellenistische technieken, asteroïden, religie, politieke en postkoloniale perspectieven, queer astrologie, en ook een beetje Jyotish en pogingen om oosterse en westerse systemen met elkaar te verbinden.
Gelukkig zijn de lezingen in thema’s en kleuren ingedeeld, want ongeveer iedere anderhalf uur kun je uit een stuk of twaalf tot vijftien lezingen kiezen. Keuzestress op astrologisch niveau; kijk maar mee! https://uac2026.sched.com/
Het geheel speelt zich af op verschillende verdiepingen van het Marriott Downtown Magnificent Mile in hartje Chicago, met vrijdagavond een cruise over Lake Michigan. De koffer zit tot de nok toe vol, want ondanks de 34 graden buiten blijkt het in Amerikaanse hotels zo fris te kunnen worden dat laagjes, sokken en sjaals geen luxe zijn. En er is een bal, dus de hakjes zijn mee en ook een warme stola voor de avond.

Reis je een weekje mee?
Jeanette Groenendaal — We Are Stardust
lees hieronder verder:

​Tien dagen later
Vanaf het moment dat we binnenkwamen was het ontmoeten: astrologen die ik het afgelopen jaar via ISAR en C*I*A online had leren kennen, anderen van 27 jaar geleden op het grote internationale congres in Plymouth tijdens de zonsverduistering van 1999 — waarvan op de Stardust-site nog een filmpje te zien is. En het bijzondere was: het leek wel alsof niemand ook maar een jaar ouder was geworden!

Blijven astrologen jong van al dat tijdreizen?
Met zo’n 1.500 mensen in hetzelfde hotel, meerdere congresverdiepingen voor lezingen, markt, lunch, danszaal en banquet, en iedere anderhalf uur weer een nieuwe keuze, ontstaat al snel dat bekende festivalgevoel: waar moet ik heen, wat mis ik als ik hiervoor kies, en wie loopt er ondertussen in de gang voorbij?
Onze liften schoten steeds weer naar de 42ste verdieping, waar een van de muren van onze kamer bijna helemaal uit glas bestond. Chicago bij middaglicht, avond, nacht, zonsopgang en ochtendgloren, een soort voortdurend veranderend decor boven de stad.  Gelukkig vonden we Trader Joe’s en een natuurwinkel om de hoek en konden we ons koelkastje vullen met bessen, sushi, salades en drankjes. Geen overbodige luxe als een glas wijn in de hotellobby richting 25 dollar gaat en zelfs een portie friet verbijsterende Amerikaanse hotelprijzen kan bereiken.

Mijn laptopbatterij hield het niet altijd vol, dus een deel van mijn aantekeningen belandde weer ouderwets in mijn schetsboek en in de notitieblokken van het hotel. Die moeten allemaal nog worden uitgewerkt. 

Maar in één samenvatting was UAC vooral een feest van nieuwe technieken en oude wijsheden, botsende scholen en verschillende wereldbeelden: queer, financieel, spiritueel, traditioneel, psychologisch, historisch, magisch, medisch, Hellenistisch, Vedic, evolutionair en mundaan. Sommige lezingen waren duidelijk gericht op jonge studenten, andere bijna gesprekken tussen vakgenoten, en alles liep dwars door elkaar heen.

En daarin doet de naam United Astrology Conference eigenlijk precies wat hij belooft.
UAC werd gedragen door zes astrologische organisaties:  American College of Vedic Astrology ACVA, AFA — American Federation of Astrologers AFA, Association for Young Astrologers AYA, IInternational Society for Astrological Research ISAR, National Council for Geocosmic ResearchNCGR enOrganization for Professional Astrology OPA.

Maar daaromheen bevond zich nog een heel ecosysteem van opleidingen, scholen, platforms, uitgevers en makers.
Zo waren er  Kepler College, dat dagelijks een eigen stand had, School of Traditional Astrology STA, dat op UAC zijn dertigjarig bestaan vierde,  Astrology University en het grote online platform  Astrology Hub. De Astrology Hub-ploeg was met onder anderen Rick Levine in Chicago aanwezig.

Op de markt stonden daarnaast softwareontwikkelaars, boekverkopers, auteurs en beeldmakers. Astrolabe Astrolabe een van de oude namen in professionele astrologische software was vertegenwoordigd door Gary Christen en Madalyn Hillis-Dineen. En er was een heel nieuw programma: Aries 1.0, een moderne astrologische applicatie voor Mac met onder andere traditionele technieken, primaire directies, Zodiacal Releasing, astrocartografie, Davison, synastrie en progressies.

Dan was er Astrology Illustrated, van Anisah, die astrologische technieken en horoscopen juist visueel maakt — van profecties en Zodiacal Releasing tot heel persoonlijke getekende charts. Geen software dus, maar astrologie letterlijk geïllustreerd.
En natuurlijk boeken, heel veel boeken. In de UAC Bookstore lagen nieuwe en heruitgegeven titels van gespecialiseerde astrologische uitgevers; Aeon Books had bijvoorbeeld Edith Hathaway's nieuwe editie van Navigating by the Stars op UAC liggen. Frank Clifford verkocht er ook The Mountain Astrologer en zijn Flare/LSA-boeken — die zelfs uitverkocht raakten.

Maar een van mijn leukste ontdekkingen lag voor mij op een heel ander terrein.
Via Austin Coppock kwam ik terecht bij Sphere + Sundry, het astro-magische atelier dat Kaitlin Coppock in 2018 samen met haar man Austin ontwikkelde. Zij noemen hun werk Talismanic Materia: materialen die op zorgvuldig gekozen astrologische momenten ritueel worden gemaakt met kruiden, oliën, tincturen, waters, edelstenen, metalen, essentiële oliën en absolutes. Austin kiest de astrologische elections; Kaitlin maakt de materia.
Daar stond ik natuurlijk met extra belangstelling naar te kijken. Terwijl ik zelf met Sens de Futur astrologische constellaties, planten, geuren, tincturen en parfum probeer samen te brengen, bleek aan de andere kant van de oceaan een heel ontwikkeld astro-magisch huis al jaren met een verwant universum bezig te zijn. Niet hetzelfde,  maar dichtbij genoeg om onmiddellijk nieuwsgierig van te worden.

Zo kon ik minstens vier pauzes langzaam over die markt ronddwalen, boeken openslaan, flesjes bekijken, programma’s bespreken en praatjes maken. Eigenlijk was die markt alleen al een kleine conferentie.
Er was een openingslezing van Chani Nicholas, een cruise over Lake Michigan, een dansfeest waar ik in jaren niet zo fijn heb gedanst en op maandagavond het grote banquet met de Marion D. March Regulus Awards.
Daar werden onder anderen Melanie Reinhart, Lynn Bell, Demetra George, Samuel Reynolds en Frank Clifford onderscheiden. Melanie Reinhart kreeg de prijs voor Discovery, Innovation and Research, passend bij haar decennialange pionierswerk rond Chiron, de Centaurs en nieuwe hemellichamen. Frank Clifford kreeg de award voor Enhancing Astrology’s Professional Image, Samuel Reynolds voor Community Service en Demetra George beleefde een uitzonderlijke avond: zij kreeg zowel de Education Award als de Lifetime Achievement Award.

Het hele congres werd ondertussen gedragen door tientallen vrijwilligers. De lezingen werden bijna allemaal opgenomen, inclusief de vragen uit het publiek , die voor de opname nog even in de microfoon werden herhaald. Met een beetje mazzel hoor je mij straks dus ook ergens in het publiek terug.

Op de laatste middag volgden de Closing Ceremony en In Memoriam. Juist dat moment maakte ook duidelijk hoeveel generaties hier bij elkaar kwamen. UAC was sinds 2018 niet meer gehouden; acht jaar waarin niet alleen technieken, scholen en sociale codes zijn veranderd, maar waarin ook belangrijke leraren zijn verdwenen.
Ik ga nu maar eens kijken wat ik met al die losse aantekeningen kan doen. Waarschijnlijk is daar eigenlijk geen beginnen aan. Iedere andere bezoeker zou uit hetzelfde programma immers een volkomen andere UAC hebben samengesteld.

En dat is misschien wel het interessantste: dat er binnen één vak zo veel totaal verschillende astrologieën naast elkaar blijken te bestaan. Wie zelf wil zoeken kan later in de UAC Recordings Store lezingen uitkiezen die ik heb gemist;  en dat zijn er nogal wat!!

En dan nog Steven Forrest
k wil ook niet doen alsof er tijdens UAC geen spanning in de lucht hing.
Ik was vóór het congres al bijna een maand doodgegooid met de kwestie rond Steven Forrest, een van de bekendste Amerikaanse evolutionaire astrologen. Mijn wat badinerende opmerking achteraf over zijn “foute overgrootouders” kwam dus niet helemaal uit de lucht vallen.

Forrest vertelde in de bewuste podcast dat zijn vaders moeder hem had verteld dat hij een afstammeling is van Nathan Bedford Forrest, de beruchte Confederale generaal die kort na het ontstaan van de Ku Klux Klan een van de belangrijkste vroege leiders werd en waarschijnlijk als Grand Wizard fungeerde. Dat familieverband is, voor zover ik kan nagaan, niet onafhankelijk genealogisch bewezen: Forrest vertelde het zelf als familieoverlevering.
De controverse ging bovendien over méér dan afkomst. Tijdens hetzelfde gesprek over racisme gebruikte Forrest het n-woord voluit en sprak hij over de vroege Ku Klux Klan op een manier die historisch sterk werd bekritiseerd. De Reconstruction-era Klan was geen onschuldig beschermingsgenootschap maar ontwikkelde zich tot een organisatie van politiek en racistisch geweld die de nieuw verworven rechten van zwarte Amerikanen probeerde terug te draaien.

Forrest bood later excuses aan. Hij schreef dat hij onvoldoende had begrepen hoeveel pijn alleen al het uitspreken van dat woord kon veroorzaken, maar vond tegelijkertijd dat de context waarin hij het gebruikte — in een gesprek dat volgens hem juist antiracistisch bedoeld was — in de publieke veroordeling vrijwel verdwenen was. UAC schrapte hem uiteindelijk als spreker.

Ik wil daar  wel iets over kunnen zeggen.
Ik ben absoluut niet voor het tolereren of bagatelliseren van racisme. Zeker in Amerika heeft dit een politieke en historische lading die verbonden is met slavernij, segregatie, terreur en de burgerrechtenstrijd, en die daardoor anders en bewuster doorwerkt dan in ons vaak nogal koloniale geschiedenis ontkennende Nederland.

Tegelijkertijd vond ik delen van het congres opvallend activistisch, of, om het woord maar te gebruiken, woke  en soms ook erg stellig in de taal waarmee identiteiten en posities werden benoemd. Verwijten over ongenuanceerd bewustzijn aan de generatie die onze kennis hebben overgeleverd kunnen er blijven en Dat ongemak betekent voor mij niet dat inclusiviteit onbelangrijk is. Integendeel. Maar inclusiviteit zou volgens mij ook ruimte moeten laten voor complexiteit, gesprek, ontwikkeling, generatieverschillen en soms zelfs een verkeerde formulering zonder dat iemand onmiddellijk volledig tot die ene misstap wordt gereduceerd.

Daarom vond ik de dynamiek rond Forrest ook pijnlijk. Niet omdat ik zijn taalgebruik of een geromantiseerd verhaal over de Klan wil verdedigen (dat doe ik hier zeker niet) maar omdat ik tegelijkertijd iets van cancel culture herkende in de snelheid en felheid waarmee een man met een levenswerk van tientallen jaren ineens vrijwel uitsluitend vanuit deze gebeurtenis werd bekeken.

Ik heb ondertussen gewoon wel een belangrijk boek van hem gekocht op UAC boeken markt en opvallend genoeg kwam zijn werk tijdens het congres zelfs nog voorbij in de herinneringen aan overleden collega's die hem in hun eigen werk hadden gewaardeerd.

Misschien zegt ook deze hele affaire iets over UAC 2026: niet alleen technieken en astrologische systemen werden er naast elkaar gelegd, maar ook generaties, taal, geschiedenis, identiteit, sociale normen, verantwoordelijkheid en de vraag hoeveel ruimte een gemeenschap laat voor fouten, herstel en verandering

Ook dát is tijdreizen.